ترانه بازیهای ایران
در اين مجموعه كتاب 4 ترانه از گنچينه ترانه بازىهاى ايران را با تصاويرى كودكانه براى دنياى قشنگ كودكان آوردهايم...
لىلىلىلى حوضك: ترانهاى كوچك كه دستهاى كوچك را با دستهاى بزرگ بازى مىدهد.همه انگشتان را مىگذاريم. حالا پرندهى قصهى ما توى حوض افتاده و هر انگشت يك چيزى مىگويد كه ترانه را شاد مىكند. سرانجام قصه هم براى من من كله گنده.
اتل متل توتوله: بازىاى شاد و آهنگين كه كوچكترها را دور هم شاد مىكند. چه شادتر كه يكى از بزرگترها در ميانشان بنشيند و ترانه را بخواند. همه پاهايشان را دراز مىكنند و يكى با خواندن ترانهى اتل متل پا به پا جلو مىرود تا گاوش را مىبرند به هندستون و هاچين واچين يه پاتو ورچين. پاها يكى يكى جمع مىشود و هيجان بازى به اوج مىرود. تا اينكه فقط يك نفر در بازى مىماند كه جريمه مىشود: بايد با همان يك پا دنبال همه كند.
عمو زنجيرباف: بازى شادى كه ترانهها و صداهاى مختلف آن را شادتر مىكند. همه دست به دست هم دور تا دور ترانه مىخوانند: زنجير منو بافتي؟ و اوستاى بازى با يك بلهى كشيده جواب مىدهد و دوباره به صداى هر جانور كه همه با خنده آن را تكرار مىكنند: ميو ميو ميو... با هر يك دور بازى همه از توى حلقه رد مىشوند و يك دانه زنجير بافته مىشود و دست آخر اين كه كدام گروه در پاره كردن زنجير قوىتر است.
كلاغپر: نوك انگشتها وسط قالى، همه چشم به دست اوستا دارند، چى پر؟ زود بگو. پرنده هست يا نه؟ گفت غاز پر يا گاز پر؟! هركسى اشتباه كند از بازى بيرون مىرود و دست آخر همه بازنده را تاپ تاپ خمير مىكنند.
